Baiardo

Italo Calvino verbleef graag in deze stad in de Val Nervo. Baiardo ligt niet ver van de Melgno pas en vormde het kruispunt van oude muilezel paden. Als u de stad ziet verrijzen uit de vallei lijkt het een scene uit een sprookjesboek. Baiardo is gelegen bovenop een rots en bezit alle charme van legende. Zo wordt tijdens het traditionele Botenfestival de traditionele Pinksterdans opgevoerd. De inwoners van Bairardo zingen een oude ballade die vertelt over de tragische liefde van de Gravin of Baiardo die ter dood werd veroordeeld toen ze probeerde weg te lopen met haar geliefde. U kunt ook naar de 'oude kerk' gaan. Deze werd in 1887 als gevolg van een aardbeving die het leven kostte van een kwart van de inwoners van Baiardo.

Voordat Baiardo deel werd van het leengoed van de baronnen van Ventimiglia (en in 1259 werd overgedragen aan het bestuur van Genua) was de stad een Romeinse 'castrum'. De 'Portrato del piano' vormde de toegangspoort tot de middeleeuwse stad. De vorm van deze toegangspoort kan nog steeds worden afgeleid uit de vormgeving van de gebouwen - ondanks de aardbeving en de daaropvolgende wederopbouw. Het symbool van de wedergeboorte van de stad was de parochiekerk van San Nicolò. Deze kerk werd ingewijd in 1893 en u vindt er onder andere een triptiek van Francesco da Verzate uit 1465. Een andere triptiek, van Emanuele Macario uit 1552, vond in het Oratorium van San Salvator, dat momenteel gerestaureerd wordt. In het Palazo Comunale kunt u een veertiende-eeuws kruis bekijken. De gemeentelijke kunstgalerie bevat werken van moderne kunstenaars, waaronder de in Baiardo geboren Antonio Rubino.

Mocht u de Val Bonda vallei volgen dan bereikt u uiteindelijk Castelvittorrio. Hierbij passeert u onder andere Berzi, waar u het grote Barokke complex van het heiligdom van Santa Maria Assunta kunt bezoeken.